Nieuwjaar in Praag

Je zou het een vlucht kunnen noemen: afreizen naar Tsjechië om daar het nieuwe jaar in te zetten, omringd door eindeloos veel drank, muziek, rook en vrouwen. Een nieuw begin vieren, in een gouden stad, in een ander land, om eens 4 dagen weg te zijn uit de omgeving die we gewend zijn, waarmee we vergroeid zijn en die we soms zo beu zijn. Oud en nieuw moet iets speciaals worden. Ik kan me niet inbeelden dat ik het hier kan beleven, in de plaatsen waar ik al zoveel ben geweest, tussen de mensen die ik al zoveel heb gezien. Wat zou het voorstellen? Een kopie van zovele doordeweekse feestjes. Misschien is het een veiligheidsoplossing. Vluchten naar het buitenland om te voorkomen dat je bij het ingaan van het nieuwe jaar beseft: "Hier sta ik dan, in een discotheek in een stad waar ik al jaren woon en kom, en wat heb ik? Niets. Wat voel ik? Niets." Kijkend naar koppeltjes en bendes vrienden die zich zorgeloos amuseren omdat hun leven stabiel is en ze niets te kort komen. Hoe frustrerend zou een overgang van oud naar nieuw dan niet zijn? Je ex-vriendin zien dansen, misschien al met nieuwe vrienden, die op één of andere manier een plan achter de hand hebben om haar hart te winnen, haar aandacht te geven en toe te slaan wanneer ze in een zwak moment is. Ik zou het niet kunnen aanschouwen en het zou mijn vreselijkste oudejaarsavond zijn. Leunend met mijn vrienden tegen een tafel of een toog, of zittend op een kruk, in mijn pak dat ik ieder jaar aan heb, terwijl ik het ene glas bier achter het ander achterover kap, om mijn zorgen te vergeten.
Daarom ga ik naar Praag, de gouden stad. Een stad die in vuur en vlam staat rond Nieuwjaar, waar iedereen feest en niemand me kent. Samen met Nicolas zal ik drie nachten mijn grenzen verkennen, in de hoop te voelen waar ik al zo lang naar op zoek ben: wat wil ik echt in mijn leven? Wat heeft het leven mij te bieden? Welke mensen zijn echt gelukkig?
Onze samenleving verwacht veel van ons. De welvaart in ons land geeft ons kansen, maar doet ons ook zweven. Mensen willen zich zelf overstijgen, willen zijn wie ze niet echt zijn. Ik zie veel ongelukkige mensen. Omdat ze constant de druk voelen om hun rolletje in hun wereldje te blijven spelen. Ik ga naar Praag om 4 dagen verlost te zijn van die wereld.