Het kerstbal

Ik ben nu al meer dan vier maanden vrijgezel en ik moet zeggen dat ik al het een en ander heb beleefd. Tal van mensen kruisten mijn pad, nachten duurden tot vroeg in de morgen, bier en sterke dranken vloeiden rijkelijk, meisjes kusten mijn lippen... Het leven als vrijgezel is decadent en vluchtig.
Het begon allemaal enkele dagen voor ik vertrok naar Praag. Toen was er een groot kerstbal in onze buurt. Veel mensen die ik ken waren aanwezig. Mijn vrienden en ik waren al beschonken vooraleer we toekwamen en daar kochten we meteen elk voor 45 euro drankbonnen. 45 euro is niet veel geld als je een fulltime job hebt en nog thuis woont.
Mijn ex-lief Elise en mijn ex-ex-lief Laura waren ook aanwezig op het bal. Elise had me de dag ervoor gezegd dat ik uit haar buurt moest blijven. Een aantal weken later wist ik waarom: ze had die avond haar pijlen gericht op een vroegere kennis van mij en ze zou ermee kussen. Ze was er zelfs 3 dagen mee samen, maar toen liet hij haar voor wat ze was, omdat hij zogezegd niet klaar was voor een serieuze relatie. Toen begreep ik waarom ze mij bijna een maand had genegeerd, maar kort erna toch opnieuw contact had gezocht.
Soit, dat wist ik toen nog niet en dus deed ik zoals ze vroeg: zo ver mogelijk uit haar buurt blijven. Nicolas, Anthony en ik maakten plezier met enkele kennissen van Nicolas en de sfeer zat er meteen goed in. Ik kon het goed vinden met Suzanne, een meisje dat Nicolas al kent van kleins af aan. Ze zag er goed uit en we werden steeds losser. Doordat zij een vip-ticket had, kon ze alle dranken bestellen die ze wilde. Ik dronk haar Bacardi-cola uit omdat ze genoeg had. We begaven ons stilaan in hogere sferen. Ik rookte een sigaar die ik aangeboden kreeg van iemand die in onze buurt stond. Alle beslommeringen en zorgen uit het alledaagse bestaan gingen in de rook op. Er was alleen nog een gevoel van vrijheid en geluk en bij iedere druppel alcohol werden we vrolijker en vrolijker. Suzanne wilde sigaretten en ik ging met haar mee. We wandelen naar een nachtwinkel in de buurt. We hielden elkaar recht, lachten, namen elkaar vast. Toen we terugkeerden, wilde ze mij meenemen naar de vip-zone, maar ik had geen vip-bandje en ik betwijfelde of we langs de portier zouden geraken. Ze liep voorop en sleurde mij mee aan mijn pols, op hoop van zegen. Maar de portier had alles doorzien, ik mocht niet binnen. Suzanne haalde dan maar haar charmes uit de kast bij de jonge kerel die de bandjes uitdeelde. Ze kende hem en keek hem smekend aan. Ik stelde mij zelfzeker op en vertelde geïrriteerd dat mijn armbandje van mijn pols was gerukt en dat ik al eens binnen was geweest. En dat ik niet van plan was om nog eens te betalen. Ik somde wat namen op van mensen die ik in de vip-zone kende en of hij ze anders eens wilde roepen. De kerel plooide, hij gaf me een bandje en ik was binnen.
Vanaf toen ging het allemaal vrij vlug. Ik begaf me in het paradijs: op stap met een mooi, leuk meisje, alle dranken gratis en zalige muziek. Ik danste, danste en bleef dansen met haar. En naast haar. En rond haar. En tegen haar. En we kusten, terwijl we dansten, we kusten en we bleven kussen en het leek alsof we uren kusten. En ik dronk vodkas en ik dronk redbulls en ik dronk alles door elkaar en ik liep schever dan de toren van Pisa.
Toen begaf ik me opnieuw naar de gewone zaal, want ik was Suzanne kwijt. Mijn vrienden zagen me naar hen toe strompelen en ze zagen meteen dat ik in een vergevorderde toestand van dronkenschap was. Het moet rond vijf uur zijn geweest. Net op dat moment passeerde mijn ex Elise, ze was op weg naar de uitgang. Ik heb ze niet gezien, maar Nicolas hield me op dat moment staande en vertelde het me achteraf. Dat werd later ook nog eens door Elise zelf bevestigd en ze bestempelde me meteen als zielig en marginaal.
Toen zei ik tegen Nicolas dat ik terug moest, dat ik Suzanne moest terugvinden. Ik keerde terug en ik zag haar staan bij haar broer. Ze had haar schoenen uitgedaan en zag er verwaaid en dronken uit. Ik sprak met haar en stelde voor om eens naar buiten te gaan. Het delirium was nog niet voorbij.
We wandelden door de straten en plotseling zag ik een donkere oprit naast een halfopen woning. We begaven ons langs het huis, richting de duisternis en hielden halt achter de hoek. We praatten wat en kusten. Ik deed haar topje omhoog en daarna haar beha. Ik kuste haar borsten en haar tepels alsof het jaren was geleden dat ik zoiets had gezien en gekust. Ik liet mijn hand glijden in haar broek en onderbroek. Was ik niet zo zat geweest dan was er waarschijnlijk nog meer gebeurd.. of misschien helemaal niets.
We keerden terug en ik had nauwelijks nog besef van tijd en plaats. Suzanne nam afscheid en verdween, mijn gsm was uitgevallen en mijn vrienden waren onvindbaar. Ik zag mijn neef staan en hij trakteerde mij op een hamburger. Het enige wat me nog te doen stond was de trein naar huis te nemen. Hij zei dat hij me zou voeren naar het station, maar eerst trokken we nog met twee vrienden naar een appartement van 1 van hen. Ik nam plaats in een sofa en voelde me knock out. Een kerel legde drie lijntjes cocaïne op een kast en snoof ze op. "Waar ben ik nu weer beland?", galmde door mijn kop. Kort daarna reed mijn neef me naar het station. De trein van 8 uur 's morgens kon ik nemen, dat was nog een half uur wachten. Ik voelde mijn binnengeslokte hamburger draaien en keren in mijn maag. Het werd onhoudbaar. Gelukkig was ik alleen op het perron, toen ik mijn hamburger eruit kotste. Het is één van de enige keren dat ik heb moeten kotsen door een teveel aan drank of eten tijdens het uitgaan, ik was dus in een zeer dronken toestand voor mijn doen.
Ik stapte op de trein en viel in slaap, want toen de trein tot stilstand kwam op mijn bestemming maakte er mij een onbekende man wakker, gelukkig! Ik fietste nog naar huis en begaf me naar mijn bed. Het was de voorbode geweest van een loodzware driedaagse in Praag. De volgende dag schrok ik wakker. In de zak van mijn jas vond ik nog meer dan 20 drankbonnen.