Het kerstbal

Ik ben nu al meer dan vier maanden vrijgezel en ik moet zeggen dat ik al het een en ander heb beleefd. Tal van mensen kruisten mijn pad, nachten duurden tot vroeg in de morgen, bier en sterke dranken vloeiden rijkelijk, meisjes kusten mijn lippen... Het leven als vrijgezel is decadent en vluchtig.
Het begon allemaal enkele dagen voor ik vertrok naar Praag. Toen was er een groot kerstbal in onze buurt. Veel mensen die ik ken waren aanwezig. Mijn vrienden en ik waren al beschonken vooraleer we toekwamen en daar kochten we meteen elk voor 45 euro drankbonnen. 45 euro is niet veel geld als je een fulltime job hebt en nog thuis woont.
Mijn ex-lief Elise en mijn ex-ex-lief Laura waren ook aanwezig op het bal. Elise had me de dag ervoor gezegd dat ik uit haar buurt moest blijven. Een aantal weken later wist ik waarom: ze had die avond haar pijlen gericht op een vroegere kennis van mij en ze zou ermee kussen. Ze was er zelfs 3 dagen mee samen, maar toen liet hij haar voor wat ze was, omdat hij zogezegd niet klaar was voor een serieuze relatie. Toen begreep ik waarom ze mij bijna een maand had genegeerd, maar kort erna toch opnieuw contact had gezocht.
Soit, dat wist ik toen nog niet en dus deed ik zoals ze vroeg: zo ver mogelijk uit haar buurt blijven. Nicolas, Anthony en ik maakten plezier met enkele kennissen van Nicolas en de sfeer zat er meteen goed in. Ik kon het goed vinden met Suzanne, een meisje dat Nicolas al kent van kleins af aan. Ze zag er goed uit en we werden steeds losser. Doordat zij een vip-ticket had, kon ze alle dranken bestellen die ze wilde. Ik dronk haar Bacardi-cola uit omdat ze genoeg had. We begaven ons stilaan in hogere sferen. Ik rookte een sigaar die ik aangeboden kreeg van iemand die in onze buurt stond. Alle beslommeringen en zorgen uit het alledaagse bestaan gingen in de rook op. Er was alleen nog een gevoel van vrijheid en geluk en bij iedere druppel alcohol werden we vrolijker en vrolijker. Suzanne wilde sigaretten en ik ging met haar mee. We wandelen naar een nachtwinkel in de buurt. We hielden elkaar recht, lachten, namen elkaar vast. Toen we terugkeerden, wilde ze mij meenemen naar de vip-zone, maar ik had geen vip-bandje en ik betwijfelde of we langs de portier zouden geraken. Ze liep voorop en sleurde mij mee aan mijn pols, op hoop van zegen. Maar de portier had alles doorzien, ik mocht niet binnen. Suzanne haalde dan maar haar charmes uit de kast bij de jonge kerel die de bandjes uitdeelde. Ze kende hem en keek hem smekend aan. Ik stelde mij zelfzeker op en vertelde geïrriteerd dat mijn armbandje van mijn pols was gerukt en dat ik al eens binnen was geweest. En dat ik niet van plan was om nog eens te betalen. Ik somde wat namen op van mensen die ik in de vip-zone kende en of hij ze anders eens wilde roepen. De kerel plooide, hij gaf me een bandje en ik was binnen.
Vanaf toen ging het allemaal vrij vlug. Ik begaf me in het paradijs: op stap met een mooi, leuk meisje, alle dranken gratis en zalige muziek. Ik danste, danste en bleef dansen met haar. En naast haar. En rond haar. En tegen haar. En we kusten, terwijl we dansten, we kusten en we bleven kussen en het leek alsof we uren kusten. En ik dronk vodkas en ik dronk redbulls en ik dronk alles door elkaar en ik liep schever dan de toren van Pisa.
Toen begaf ik me opnieuw naar de gewone zaal, want ik was Suzanne kwijt. Mijn vrienden zagen me naar hen toe strompelen en ze zagen meteen dat ik in een vergevorderde toestand van dronkenschap was. Het moet rond vijf uur zijn geweest. Net op dat moment passeerde mijn ex Elise, ze was op weg naar de uitgang. Ik heb ze niet gezien, maar Nicolas hield me op dat moment staande en vertelde het me achteraf. Dat werd later ook nog eens door Elise zelf bevestigd en ze bestempelde me meteen als zielig en marginaal.
Toen zei ik tegen Nicolas dat ik terug moest, dat ik Suzanne moest terugvinden. Ik keerde terug en ik zag haar staan bij haar broer. Ze had haar schoenen uitgedaan en zag er verwaaid en dronken uit. Ik sprak met haar en stelde voor om eens naar buiten te gaan. Het delirium was nog niet voorbij.
We wandelden door de straten en plotseling zag ik een donkere oprit naast een halfopen woning. We begaven ons langs het huis, richting de duisternis en hielden halt achter de hoek. We praatten wat en kusten. Ik deed haar topje omhoog en daarna haar beha. Ik kuste haar borsten en haar tepels alsof het jaren was geleden dat ik zoiets had gezien en gekust. Ik liet mijn hand glijden in haar broek en onderbroek. Was ik niet zo zat geweest dan was er waarschijnlijk nog meer gebeurd.. of misschien helemaal niets.
We keerden terug en ik had nauwelijks nog besef van tijd en plaats. Suzanne nam afscheid en verdween, mijn gsm was uitgevallen en mijn vrienden waren onvindbaar. Ik zag mijn neef staan en hij trakteerde mij op een hamburger. Het enige wat me nog te doen stond was de trein naar huis te nemen. Hij zei dat hij me zou voeren naar het station, maar eerst trokken we nog met twee vrienden naar een appartement van 1 van hen. Ik nam plaats in een sofa en voelde me knock out. Een kerel legde drie lijntjes cocaïne op een kast en snoof ze op. "Waar ben ik nu weer beland?", galmde door mijn kop. Kort daarna reed mijn neef me naar het station. De trein van 8 uur 's morgens kon ik nemen, dat was nog een half uur wachten. Ik voelde mijn binnengeslokte hamburger draaien en keren in mijn maag. Het werd onhoudbaar. Gelukkig was ik alleen op het perron, toen ik mijn hamburger eruit kotste. Het is één van de enige keren dat ik heb moeten kotsen door een teveel aan drank of eten tijdens het uitgaan, ik was dus in een zeer dronken toestand voor mijn doen.
Ik stapte op de trein en viel in slaap, want toen de trein tot stilstand kwam op mijn bestemming maakte er mij een onbekende man wakker, gelukkig! Ik fietste nog naar huis en begaf me naar mijn bed. Het was de voorbode geweest van een loodzware driedaagse in Praag. De volgende dag schrok ik wakker. In de zak van mijn jas vond ik nog meer dan 20 drankbonnen.

I kissed a girl and I liked it

Ik weet niet meer goed hoe ze eruit zag. Lang zwart haar. Roze topje. Redelijk groot. Mooi gebouwd. Dat is het zo wat. Vraag me niet wat voor kleur haar ogen hebben, hoe haar lippen er uitzien en of ze wenkbrauwen heeft. Ik weet het niet. Ik was bezopen en in discotheken zie je niet wat je overdag ziet. Ik was niet van plan om haar te kussen, het gebeurde gewoon. Ik stond al de hele avond bij Nicolas en andere kennissen. We amuseerden ons, we dansten en we lachten. Uren gingen voorbij en plots stond zij daar. Nicolas danste als een gek voor haar voeten en ze staarde hem aan. Had hij haar gekust dan had ze het niet erg gevonden leek me. Maar hij deed het niet. We dansten verder en de minuten tikten voorbij. Ik was in de mood: in de mood om te drinken, in de mood om te dansen, in de mood om onnozel te doen.
Niet onlogisch, want ik had de avond ervoor maar liefst 11 uren Bob gespeeld. Als wederdienst voor mijn vrienden, die me al zoveel keren bezopen hebben rondgevoerd en die, nu ik zelf mijn rijbewijs heb, eindelijk eens de losgelaten passagiers kunnen spelen. Ze kropen met 3 in mijn Ford Fiesta, rond 6 uur 's avonds, om er weer uit te strompelen rond 5 uur 's morgens. Het was één van de langste avonden van mijn leven. Een "avondje uit" door de ogen van een Bob biedt een totaal ander perspectief dan door de ogen van drie olijke dronkaards. Bovendien was ik moe en hadden we eerst een voetbalmatch bekeken in de bijtende koude.
Ik heb die avond en nacht ongeveer 10 cola's gedronken en 10 plat waters: "Er zijn veel alcoholcontroles", zei iedereen al de ganse week en ik had geen zin om mijn rijbewijs te verliezen tijdens mijn eerste nacht uit met de auto. Dus dronk ik plichtbewust water en cola, en weigerde ik pinten van vrienden die zich zogezegd hadden vergist van bestelling. De eerste gevolgen van dat smaakloos drinken lieten niet lang op zich wachten: mijn blaas liep snel vol en ik moest "pissen". Het was het begin van een marathon aan plaspauzes, want eens ik 1 keer moet plassen, kan ik niet meer stoppen. Het was een marteling.
Daardoor dus dat ik dag erna op alle vlakken in de mood was. Ik begon met het meisje te dansen en dan bedoel ik niet de salsa of de chachacha, maar eerder 'dirty dancing'. Het klikte en we raakten aan de praat. Ik nam haar stevig vast en knuffelde haar. Ze genoot ervan zei ze, want ze miste "geborgenheid". Ik ging op een barkruk zitten en voor ik het goed en wel besefte, begonnen we te zoenen. Ze was een jaar ouder dan mij, waardoor ik mij weer een puber voelde: ik stond speeksel uit te wisselen in een discotheek voor de neus van mijn vrienden en dan nog met een meisje dat ouder is dan ik.
Toen we weer rechtstonden raakte ik aan de praat met een vriendin van een collega. Dat werd me door "mijn vlam" niet in dankbaarheid afgenomen. Ze zei me dat ik geen respect had door haar daar zo lang te laten staan en dat ze geen zin heeft in spelletjes spelen en blalala. Ik kreeg plots een déjà-entendu. Toch niet weer: je kust iemand, je hebt die persoon al 6 zinnen horen zeggen en voor je het weet is dit al verkeerd en dat al slecht. Ik suste haar wat. Ik wist van mijzelf dat ik totaal geen serieuze bedoelingen had. Ik ben net uit mijn vorige relatie gestapt omdat we constant ruzie maakten door en voor dergelijke dingen. Ik vertelde het haar nog niet, maar streek de plooien glad. Nicolas vond het welletjes geweest, hij wilde naar huis want hij had nog drie uren slaap voor hij weer naar zijn werk moest. Ik nam afscheid van het meisje met een minutenlange kus. Ik wreef over haar heupen, liet mijn vingers subtiel haar borsten aanraken en legde mijn hand op haar gezicht. Ik had het zo gemist, het voelde allemaal zo intens aan.
Ik had haar nummer en haar naam. Zij had niets. Het was dus gemakkelijk geweest om het hierbij te laten. Toch stuurde ik haar een slaapwelbericht. Ik had gedronken en ik ben geen slecht mens. "Slaap zacht, I will dream of your lips".
De volgende dag had ik, toen ik wakker werd, al twee berichten van haar. Later op de dag een derde. "Dat ze me dicht bij haar wilde, dat ze mijn lippen miste en wilde rusten in mijn armen."
Ik liet niets weten. Ze belde. Ik nam niet op. Ze stuurde nog een bericht om haar ongenoegen te uiten. Ik liet niets weten. Ze belde met een ander telefoonnummer. (Dat zag ik achteraf toen ik het nummer had opgezocht).
De dag erna stuurde ik haar een bericht. "Dat het een fijne avond was geweest. En dat ik het leuk vond haar te hebben ontmoet. Maar dat ik net uit een relatie kom en nu niets serieus kan hebben en of ze dat begreep?"
Ze stuurde terug "ok."
Ik schrok. Was dit het? Geen verwijten? Geen andere tirades? Ik kon het niet geloven: "Ok punt', zonder meer.
Toen kreeg ik nog een bericht. "Je hebt mijn nummer en mijn adres als je geborgenheid, liefde, eerlijkheid en vertrouwen wil. Nu moet ik verder doen, fijne dag verder."
Wow. Het is toch mogelijk om zulke situaties op een volwassen manier op te lossen als er een beetje goodwill is van beide kanten. Dat is lang geleden.